تو خیمه با گریه دسته گلای غریب

تو خیمه با گریه  دسته گلای غریب

می خونم براتون دعای امن یجیب

برید عزیزای مادر کفن بر تن کنید

اینجا که شد دلم پر ِ خون

تو کربلای غریبی رسیده نوبت رزم و جنگاوری مردونتون

بارون زیر چادرم بدرقه ی راهتون

آتیش ِ دل ِکربلا شراره ی نگاهتون 

منی که بارون چشام

شبیه ابر بهاری تو اوج غم می باره

می خوام برای حسینم

شمار و هدیه بیارم که یاوری نداره

دایی تون قسم بدین به جون زهرا مادرش

تا بذاره شهید بشین مثل علی اصغرش

نذارید که دست رد به سینتون بزنه

قبول شما ها اوج غرور منه

حالا که دست شهادت زده به اسمتون قرعه

فقط اینو بدونین با چشمای پر ِ از خون

برای اومدن من منتظر نمونین

دایی خجالت می کشه اگه برسم پیشتون

مادر حلالم کنید ستاره های غرق خون

رسید تا به گوشم سوز صدای شما

گرفتم تو قلبم روضه برای شما  امون از دل زینب

 

مانده خدا رو دستم دسته گلای زینب

مانده خدا رو دستم دسته گلای زینب

چه جوری برم تو خیمه با بچه های زینب

دو تا کبوتر عشق، دو شاخه یاس پرپر

دو جسم پاره پاره با دست تیغ لشکر

امون از دل زینب

از بدن دو تاشون دو رده خون چکیده

 خواهر کجاست ببینه داداش نفس بریده

آتیش شرم زینب به خرمنه من افتاد

با موندنش تو خیمش خیلی خجالتم داد

دو تا دلاوری که دایی رو یاری کردن

دیدن که من غریبم آبرو داری کردن

رفتن دیگه نبینن مادر و توی پیری

خواهرم و نبینن تو جامه ی اسیری

امون از دل زینب

                        

یاران عاطفه ز حماسه وسیع تر                   دست حماسه از همه دستان رفیع تر

چون عشق و اقتدار به هم می دهند دست       اقدامشان ز خیل دلیران سریع تر

میدان کارزار همه مستطیع عشق               وز حاجیان تو تازه جوان مستطیع تر

هر چند اهل خیمه شفیعان محشرند             اما به روز حشر گروهی شفیع تر   

آل عقیل و آل ابی طا لبند لیک                  ابنا زینبند مقامی رفیع تر

استاد رزم هر دو علی اکبر حسین              هر یک به رزم خویش از آن یک بدیع تر

و تا اذن حرب از سوی رهبر نیا مده             در امر سلم هر دو برادر مطیع تر

وقتی که قرار شد که به میدان روند باز         اول غلام رفت و پس از آن رضیع تر

هر دو به دست بوسی مادر سبب شدند           این خانواده الگوی عشق و ادب شدند

مادر میان خیمه بر این عاشقان مطاف          بودند گرد مادر آزاده در طواف

دستان مادرانه زینب چو شا نه ای               بر گیسوان نرم غزالان به انعطاف

آنچه برای بانوی خیمه امید بود                   یوسف کند قبول از او رشته کلاف

شرح وداع این دو برادر شنیدنی                  آیینه در برابر آیینه بود صاف

مادر به گوش تازه جوانان خویش گفت           گرد امام خود بشتابید تا مصاف   

او را به جان مادر خود میدهم قسم                 تا یک کلام لب بگشاید ز انصراف

رزمی نشان دهید که رندانه جان دهید            عاشق کی از جهاد و شهادت شود معاف

این تیر و این کمان و زره جیره شماست        شمشیر تان حمایلتان لیک بی غلاف

عازم شوید و رزم و رجز را بنا کنید             خوب از عزیز فاطمه مدح و ثنا کنید

نو با وگان زینب کبرا علم به دست                هر یک جدا به کوفه نشان داد ناز شست

یک لشگر از یسار و یمین می گریختند           وقتی که نور دیده زینب نقاب بست

از تیغ عون لشگر کوفی امان نداشت              وز رزم بی امان محمد ستم شکست

دهها دلیر جنگی دشمن ز پا فتاد                    اما هنوز جبهه زینب سپر به دست

قلب سپاه کوفه شکا فی عمیق دید                   یعنی سپاه زینب عدو را ز هم گسست

اطفال را محا صره کردند نا گهان                  وقتی تها جم علویون فرو نشست

چون شد صدای هلهله دشمنان بلند                    عون از نفس نشست و محمد زپا نشست

گرد و غبار بود و تکا پوی نیز ه ها                  حالا رسید نوبت این قوم شب پرست

وقتی زبا ن روضه دل باز می شود                   اسرار زینب است که آغاز می شود

می خواست روضه را همه جا آبرو شود            تا از مسیر روضه خدا جستجو شود

می خواست بندگی خدا را نشان دهد                   تا دیده اش به خون جگر شستشو شود

می خواست با غم تن بی سر شود شریک           تا قسمتش به مقتل خون گفتگو شود

وقتی حسین در یم خون غسل می کند                 باید نصیب زینبش از خون وضو شود

می خواست با سر پسرانش سفر کند                   تا با حسین دل دهد و مثل او شود

می خواست روبرو نشود با نگاه شب                 با آتش خیام حرم روبرو شود

با داغ و درد همسفر تازیانه شود                        تا با حسین در به در کو به کو شود

می رفت با خطا به سنگین حیدری                   تا بانی شکست سپاه عدو شود

خون گلوی خشک حسین آبروی عشق             اشک زلال دیده زینب سبوی عشق

 

آمدند از دایی اجازه بگیرند  اجازه نداد تا  نگا هش به زینب افتاد ارام شد اجازه میدان رفتن داد بعد از نبردی که کردند و به شهادت رسیدند حضرت بغلشان کرد برد خیمه اما زینب دختر علی از خیمه بیرون نیا مد

 

شنیدستم سلیمانی زیک مور                قبول تحفه ای کرد ای مر تضا پور

 

                                      من ان مور ضعیف و نا توانم

ما دو مرد رهیم

ما دو مرد رهیم        یار ثار اللهیم     در رهت جان دهیم    یا بن الزهرا

 

 

اذن میدان بده      شهد جانان بده          زاده زینبیم             یا ابن  الزهرا

 

 

محرم عشق تو در منا ییم              حا جیان ره کربلاییم   یا حسین یا حسین

 

 

ما اسیر توییم       تو اسیر خدا       ای شه کربلا یا ابن الزهرا

 

 

جان زهرا قسم    تحفه خواهرت       رد مکن از وفا یا  ابن  الزهرا

 

 

تاب تنهاییت را نداریم           کربلایی شویم جان سپا ریم

 

                                 یا حسین یا حسین

 

گر چه دیر آمدیم          سر به زیر آمدیم       نزد وجه خدا یا ابن الزهرا

 

 

ما فدا یی تو عاشق اکبریم         کشته هل اتی          یا ابن الزهرا

 

 

ما غلام ابو فاضل تو             زاده زینب و حا صل تو

                                         دست حق بر سرمن بی تو سایه ندارد

دست حق بر سرمن  بی تو سایه ندارد

مصحف عشق خواهر جز دو آیه ندارد

این دو خواهرزاده ات

شده اند آماده ات

عاشق و دلداده ات

گل باغ رسول

نور چشم بتول

هدیه ام کن قبول

یا اخا یا حسین ای برادر

ای برادر مگر که خواهرت دل ندارد

هر چه دارد به پای عشق تو می گذارد

از تبار جعفرن

هدیه های خواهرن

به فدای اکبرن

دل مردد نکن

راهشان سد نکن

هدیه رارد نکن

یا اخا یا حسین ای برادر