امشب نشسته ام بنویسم ترانه ها
از باغ از بهار من از مادرانه ها
از دست پُر امیدم و تسبیح دانه ها
از این دلی که پر زده از آشیانه ها
شکرش میان این همه سر سروری شدیم
مانند یازده پسرش مادری شدیم
آیینه ای گرفته خدا در برابرش
خورشیدی از تمامی انوار انورش
امشب خدا نشسته خدا با پیمبرش
امشب پدر رسیده به دیدار مادرش
تعظیم تو به او نه که بر هست واجب است
از این به بعد بوسه بر این دست واجب است
تا مه کرده نام شما قیل و قال را
پیدا نموده با تو کرامت کمال را
گم کرده عقل پیش شکوهت خیال را
پنهان جمال کردی پیدا جلال را
هر چند کار توست که
پیغمبری کنی
تو آمدی که پای علی حیدری کنی
این باغ ها معطر زهراست یا علی
این موج موج کوثر زهراست یا علی
آری تمام باور زهراست یا علی
نام تو نام دیگر زهراست یا
علی
آغاز آفرینش از آغاز فاطمه
است
یعنی علی حقیقت اعجاز فاطمه
است
خورشید زیر پای تو خشت
محقریست
کار نگاه چشم شما ذره پروریست
خاک حسینیه شدنم لطف مادریست
خانم تمام حرف من این بیت
آذریست
"بنیانگذار
مکتب غیرتدی فاطمه
عباسَ درس معرفت اُورگدی
فاطمه"
عمریست تا به لطف تو زنجیر می
شویم
با بوی نان تازه نمک گیر می
شویم
باز از تنور روشن تو سیر می
شویم
شکرش ! کنار خانه تو پیر می
شویم
در روضه باز چایی دم کرده ی
تو بود
این لطف ، لطف دست وَرم کرده ی
تو بود
خانم میان صحن رضا نام تو بس
است
پای ضریح وقت شفا نام تو بس
است
پایین پا بجای دعا نام تو بس
است
دردی مگر برای دوا نام تو بس
است
نام تو بر لبم دم باب الجواد
بود
فیض تو بود از سر من هم زیاد بود
آواره ایم پای شما خوش بحال ما
مشمول هر دعای شما خوش بحال ما
پروانه ی عزای شما خوش بحال ما
مجنون کربلای شما خوش بحال ما
آهی بکش که سینه ی ما کربلایی است
تا یاد توست حال دلم مجتبایی است
می خواست حامی مادر شود نشد
مرهم برای زخم کبوتر شود نشد
تا مانع هجوم ستمگر شود نشد
شاید بجای روی تو پرپر شود نشد
ای وای من که برگ گلی ضرب شست خورد
ضربی ز روی و ضربه ای از پشت دست خورد
همطراز شرف کوثر تو زمزم نیست
خادم خانه تو کیست اگر مریم نیست
شرط پایان رسالت پدری تو بود
بی وجود تو پیمبر به خدا خاتم نیست
خاندانت همگی مظهر اسم اللهند
ولی اندازه تو هیچکسی اعظم نیست
همه دلخوشی حیدر کرار توئی
لحظه خنده تو در دل مولا غم نیست
همکلام دودم حیدری و حق داری
بهتر از نصفه سیب نبوی همدم نیست
حیف نور تو که خرج در و همسایه شود
تو فقط وقف علی باش کسی محرم نیست
همه گفتند ولی قند مکرر باشد
هرکه دیوانه عشق تو نشد آدم نیست
من از آنروز که خلق تو شدم "گریه کنم"
از زمانیکه خودم هم به خدا یادم نیست
بعد از آنیکه پرت خورد به در فهمیدم
نفرت انگیزتر از میخ در این عالم نیست
یا زهرا (س)
هر که با زهراست احساس سخاوت می کند
« مور این وادی سلیمان را ضیافت می کند»
دست پخت فاطمه نان است و نانش جذبه است
هر که شد یکبار سائل کم کم عادت می کند
حضرت جبریل یک جلوه است ، ذاتا وحی را....
....فاطمه تا قلب پیغمبر هدایت می کند
فرشیان... نه عرشیان هم رو به او می ایستند
در میان خانه اش وقتی عبادت می کند
مرتضی بر فاطمه یا فاطمه برمرتضی !!!
کیست که بر دیگری دارد امامت می کند؟!
هرچه مولا مدح خود را کرد مدح فاطمه است
آینه از شان همتایش حکایت می کند
روز محشر که بیاید کار دست فاطمه است
مرتضی می ایستد ، زهرا قیامت می کند
رشته ای از چادرش هم دست ما باشد بس است
رشته ای از چادرش ؟!....آری... شفاعت می کند
علی اکبر لطیفیان
نوكرارباب و مخلص اهل بيت